Haber Üstü Reklam Alanı

Sevgiden Mutluluk Doğar

19.4.2020
Büyült
Küçült
Haberi Yazdır



Özlem, özlemek zordur. Sevdiklerine uzak olmak yanlarına sokulamamak, karşısında olduğu halde çocuğunu okşayıp sevememek zordur. İnsanı insan yapan duyguların başında sevgi ve vicdan gelir diye düşünüyorum. Sevgiden mutluluk doğar, vicdan da insan olmamıza yardımcı olur. Bunların yanında bencillik ve sorumsuzlukta bana göre sevgi ve vicdanın tam tersi bir durum. 

Herkes birdir, zengin-fakir, büyük-küçük, tüm canlılar eşittir. Ben bana bakarım, önce ben gelirim demek veya düşünmek ne kadar büyük bir sorumsuzluktur, bencilliktir. Sevgi ve iyilikler paylaştıkça anlam kazanır, paylaştıkça büyür, mutluluklar çoğalır. Bırakalım içimizde ki insani duygular dışa çıksın. Sıkmayalım kendimizi rahat olalım, rahat olalım ki gördüklerimizin karşısında mutluluğu tadalım. 

Ben birkaç gün önce gördüm ve herkeste görmüştür. Bir sağlık çalışanı (Dr-Hemşire-vs) hasta kişileri iyileştirmek için canla başla çalışıp, canlarını ortaya koyup insanları uğraşmak için uğraşırken. Tabi ki kendisi de hastalık kapmamak, kendini korumak için yüzüne takmış olduğu koruyucu ekipmanı kim bilir kaç saat sonra çıkardıktan sonra ki, yüzünün yaralı halini görünler acaba ne hissetmiştir? Muhtemelen nöbeti bittiği ve kendini dezenfekte edeceği için, üzerinde bütün gün (belki de bir günden fazla) duran koruyucu ekipmanları çıkartıp, dinlenecektir. Dinlenecektir belki ama evine gidebilecek mi? Muhtemelen % 80-90 gidemeyecektir.

 Çünkü oda bir şekilde sevdiklerine bu hastalığı götürmekten korkacak ve uzaktan el sallama, telefon ile sesli veya görüntülü olarak içinde olan sevgiyi dindire bilecektir. Buna da eğer dindirme denebiliniyorsa. Sonra da belki yetkililerin gösterdiği, ayarladığı yerlerde dinlenip uyumaya çalışacaktır. 

Sevdiklerinin sıcaklığını hissetmeden, o mis kokularını içine çekmeden. Acaba bizler sevdiklerimizi görmediğimiz zaman üzüntü duyuyor muyuz? Duyarız değil mi? Diziler de bile duygularımız, rol yaptıklarını bilebile, gözden yaş gelip, hatta ağlandığı oluyor ve gelecek hafta da, devamını sabırsızlıkla bekliyoruz. Günlerdir sevdiklerini göremeyen sağlık (Dr-Hemşire-vs) çalışanlarını görünce o dizilerde ki yaşadığımız aynı duyguları yaşıyor muyuz? Çocukları Anne-Baba seni çok özledim sarılmak istiyorum dediği zaman duyduğunuzda ne düşünüyoruz acaba? Hiç kendimizi onların yerine koyduğumuz oluyor mu? Yine haber programlarında görüp dinlemişizdir. Sağlık çalışanları evlerine internet istemiş veya interneti arızalanmış ve bağlı olduğu operatörden evine teknik servis istemiş ama sağlık çalışanı olduğu için korkudan evine hizmete gidilmemiş. Ya da sağlık çalışanı bir ara bir boşluk bulup, daha dik, daha sağlıklı ayakta kalmak için lokantaya telefon edip, yemek siparişi vermiş ve kendisine hastaneye sipariş getiremeyiz denmiş.

 Onlar bizler için uzun uzun ayaktalar ama gördükleri muameleyi hak ediyorlar mı? Her kesimin korktuğu, endişe ettiği her daim dualar edip, bu durumdan kurtulmak isterken, sağlıkçı arkadaşlar, bizim oturduğumuz yerde korkup endişe ettiğimiz durumun tam merkezinde. Onlarda endişe edip korkuyorlardır ama bizler ve görev aşklarından görevlerinin her daim başındalar. Hem de sevdiklerini görmeden, sevdiklerini sevemeden. 

Acaba onların canı sıkılıyor mudur? Onlar diyor ki “ Bizler sizin için buradayız, sizlerde bizler için evlerinizde kalın” Sizler evlerinizde sevdiklerinizle kalırsanız, bizlerde biran önce sevdiklerimize gideriz diyorlar. Çok mu şey istiyorlar? Onlar da bir an önce sevdiklerinle kavuşup, sarılıp koklaşmasınlar mı? Sevdiklerinle bir an önce buluşmasınlar mı? Sevdiklerinin kokularını burunlarında hissetmesinler mi? İstiyorsak yapılacak şey belli.

 

Her türlü hakkı saklıdır.

Yorumlar - Toplam ( 0 ) Yorum Yapıldı.

Yorum yazmak için üye girişi yapınız! Üye Girişi

 Yorumlar

Henüz Yorum yapılammış. ilk yorumu yapan siz olun...

Reklam Alanı